قسمت اول این مطلب، به صورت متن در سایت قرار گرفته که می‌توانید از این لینک آنرا بخوانید.

در قسمت اول گفتیم که طبق بیانِ خداوند، قرآن برای همه‌ٔ مردم هدایت‌گر نیست و فقط برای عده‌ای خاص می‌تواند راهبر و راهنما باشد:

وَنُنَـزِّلُ مِنَ القُرآنِ ما هُوَ شِفـاءٌ وَرَحمَـةٌ لِلمُـؤمنینَ وَلاٰ یَزیدُ الظّالمینَ إلّا خَسـاراً (اسراء ۸۲)

ترجمه:

و ما در این قرآن آنچه را که درمان و مهربانی است؛ برای مؤمنان فرو می‌فرستیم؛ در حالی که برای ستمکاران چیزی به جز زیان را نمی‌افزاید

در آیات ابتدایی سوره بقره خداوند با صراحت بیان نموده که این کتاب، برای «متّقین» هدایتگر است و ویژگی‌های این انسانها در این آیه‌ها بیان شده که اولین شرط، عبارت است از «ایمان به غیب».

در بخش دوّم که به صورت پادکست صوتی ۲۶ دقیقه‌ای آماده شده، تلاش کردم تا درک بهتری در مورد مفهوم ایمان به غیب، به عنوان اولین شرط تقوا برای شما ایجاد کنم.

به یاری خدا این موضوع را در پادکستهای بعدی ادامه خواهیم داد.

اگر به موضوع فایده‌های تقوا علاقمند هستید، این صفحه را مطالعه کنید