ما چه داریم که خدا ندارد؟

این گونه خداوند، ما را به جایگاهمان آگاهی می‌دهد که:

یـا أیُّهـا الناس، أنتُم الفُـقَراءُ إلی اللّه واللّهُ هُـوَ الغَنیّ الحَـمید (فاطر۱۵)

«هان ای مردمان! همه شما به خدا نیازمند هستید و خدا همان بی‌نیاز ستوده شده است.»

چه خوب است که وقتی برای ملاقات با عزیزی می‌رویم، برای ابراز محبتمان به او پیشکشی با خود ببریم و چه بهتر که هدیه ما چیزی باشد که او را خوشحال می‌کند.

یار، هر چـه برایت عزیزتر باشد؛ برای شادی او بیشتر تلاش می‌کنی و هدیه ای درخورِ او را برایش می‌بری.

چه یاری عزیزتر از او که هر چه داریم از اوست؟

ما چه داریم که خدا ندارد؟

و به راستی آیا ممکن است، چیزی را برای ملاقاتش پیشکش ببریم که او نداشته باشد؟

در این عالم یک چیز است که ما آن‌را داریم و خدای ما ندارد و آن «نیازمندی» ماست.

شرطِ اول قدم در روی کردن به درگاه پادشاه کائنات، پیشکش کردن نیازمندی است.

بی‌نیازان و خودبزرگ‌بینان را به درگاه او راهی نیست؛ که به قول مولانا:

آن را که از «خود» پُـر است؛ صـدهزار پیغامبر نتوانست تهی کردن

درباره ما