خداوند در کجاهای قرآن به این مفهوم اشاره کرده که ما انسانها باید زندگیمون با «آسانی» و «راحتی» همراه باشه و بتونیم راحت به نعمتها و چیزهایی که میخواهیم برسیم؟

در این قسمت از مقاله آسانی زندگی در قرآن بخش چهارم به بخشی مهم از آیات قرآن اشاره دارم که ریشهٔ اعتماد به نفسِ توحیدی ما خواهد بود.

به یاری و هدایت خداوند بریم سراغ یکی دیگه از آیاتی که در اونها اشاره شده که در این جهان، «اصل» اینه که ما راحت به نعمتها برسیم و با آسونی زندگی کنیم.

آیه‌ای که میخوام بهش توجه کنیم، در سوره اسراء آیه ۷۰ هست:

«وَلَقد کَرَّمنا بَنی آدم 

وَ حَملناهُم فی البَرّ وَالبَحر 

وَ رزقناهُم مِن الطَّیبات 

وفَضَّلناهُم علی کثیرٍ مِمَّن خَلَقنا تَفضیلاً»

ترجمه خودمونی این آیه این میشه که: 

«و ما حتماً همه انسانها رو عزیز کردیم 

و اونها رو در خشکی و دریا حمل کردیم 

و از بهترین چیزهایی که خوششون میاد بهشون روزی دادیم 

و به تعداد بسیار زیادی از موجوداتی که آفریدیم، انسانها رو برتری بخشیدیم؛ اونهم چه برتری!»

چند تا نکته عالی توی این آیه حسابی به من کیف میده:

۱- خدا با تأکید میگه من با تمام اسباب و عللی که توی این دنیا خلق کردم (که خدا از لفظ «ما» براش استفاده میکنه) همه انسان‌ها رو بدون استثنا «عزیز‌کرده» خودم قرار دادم! اون هم نه فقط مؤمنین، بلکه هر کسی که از نسل «آدم» هست.

۲- اینکه خدا میگه من تمام ابزاری که در این دنیا آفریدم رو بسیج کردم تا انسان‌ها هرجا دوست داشته باشن، بتونن برن و روی خشکی و دریا «ما» اونها رو حمل کردیم.

۳- خدا در ادامه، باز هم یک نعمت بزرگ دیگه رو یادآوری میکنه و میگه ما به انسان‌ها روزی دادیم ولی چه روزی؟ از اون چیزهایی که باهاش لذت می‌برن. معنای دقیق کلمه «طیّب» در عربی میشه: بهترین از هر چیز (در بخش قبلی، مفصل در موردش می‌تونید بخونید)

۴- آخرین نکته‌ی جالب برای من توی این آیه هم اینه که خدا با تأکید میگه ما انسان‌ها رو به عده بسیار زیادی از موجوداتی که آفریدیم، برتری بخشیدیم؛ اون هم یک برتری اساسی!

کلمه به کلمه این آیه داره حال آدم رو خوب و خوبتر میکنه! 

خدا تاج عزت رو روی سر یکی یکی از ماها گذاشته! 

عرب‌ها وقتی برای یک نفر مجلس نکوداشت میگیرن و یا به افتخار یک نفر یک مهمونی بزرگ میدن از همین فعل «کَرّمنا» و واژه «تکریم» استفاده می کنن. 

خدا جوری این عالم و موجوداتش رو آفریده و مقامی به هر انسان داده که به احترام اون، تمام عالم باید کلاه از سر بردارن.

خدا تمام اسباب و علل و بی‌نهایت دستان خودش رو مأمور کرده تا بهترین چیزها رو به عنوان روزی به انسان برسونن.

اگر این، آسونی نیست، پس چه مفهوم دیگه‌ای میتونه باشه؟

اگر یکی بخواد به یک نفر دیگه آخرین مرتبه از اعتماد به نفس و عزت رو بوسیله کلمات منتقل کنه، به نظر من محاله که بشه بهتر از این عبارت‌هایی که خدا در این آیه برای تک‌تک ما بیان کرده پیدا کنه.

از نگاهِ خداوند:

تک‌تک ما لایق رسیدن به بهترین‌ها هستیم؛ اون هم فقط به این دلیل که خداوند ما رو «انسان» آفریده و به این دنیا اومدیم، 

این دقیقاً همون معناییه که از این آیه میشه فهمید.

امیدوارم تک‌تک ما بتونیم با درک کلام خدا، به اون جایگاهی که خدا ما رو لایق اون قرار داده برسیم و قدر خودمون رو بدونیم.