کسی چه میداند؟
کسی چه میداند؟
در آخرین آیهٔ سورهٔ لقمان (آیه ۳۴) میخوانیم:
وَما تَدری نَفسٌ ماذا تَکسِبُ غَداً؛ وَما تَدري نَفسٌ بِأیِّ أرضٍ تَموتُ؛ إنَّ اللّٰهَ عَلیـمٌ خَبیـر
«و کسی چه میداند که چه چیزی را فردا به دست میآورد؛ و کسی چه میداند که در کدام زمین میمیرد؟ البته که خدا همواره دانا و کاردان است.»
این جمله، دریچهایست به آرامش و اطمینان بیانتها.
به این عبارت خوب فکر کن؛ به راستی غیر از خدای دانای کاردان کسی از فردا چه میداند؟
اکنون نوبت ماست که با این آگاهی، رفتار و ذهن خود را روشن کنیم و این حقیقت را در افکار و رفتارمان بیاوریم.
آن کسی را تصور کن که فکر میکنی میتواند به ضرر تو کاری بکند،
آن دلیلی را به یاد بیاور که برای رسیدن به خواستهات «مانعی بزرگ» است،
به آن آرزویی که فکر میکنی هنوز راهی طولانی برای تحققش در پیش داری،
و به تمام نگرانیها و ناامیدیهایی که هر روز در ذهنت میآیند.
همهٔ نگرانیها و ناامیدیهای خودت را یک به یک، دعوت کن و در مقابلِ همین آیه بنشان.
پاسخِ خدا در برابرِ همهٔ آنها یکیاست:
کسی چه میداند؟
شاید آن رؤیای دست نیافتنیات؛ همین فردایی که خدا میگوید به دستت برسد.
فردا هم روزِ خداست
این حقیقت شیرین را همیشه به یاد داشته باش:
زمینِ خدا وسیع است و هر روز، هر گردشی که میکند، از دهانِ میلیونها انسان این جملهها بیرون میآید که:
«باورم نمیشود! بالاخره برای من هم اتفاق افتاد!»
«فکرش را هم نمیکردم که به این راحتی به دستم برسد…»
تو هم بارها چنین تجربهای داشتهای.
پس بیا و با خودت قرار بگذار: هرگاه نگرانی و ناامیدی به ذهنت هجوم آورد، این آگاهی الهی را به آن یادآوری کن:
کسی چه میداند؟ فردا چه اتفاقی خواهد افتاد؟ خدا میداند. و آنچه او رقم میزند، همیشه بهترین است.
اگر به راههای گشایش خیر و برکت در زندگی از نگاه خدا علاقمند هستید؛ این مقاله را در سایت بخوانید.
دیدگاهتان را بنویسید
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.