خـداوند، چهار مرتبه در قرآن تأکید دارد که همه ما را از «نفس واحده» آفریده است:

هُـوَ الّذی اَنشَـأکـُم مِن نَـفسٍ واحِـدة (انعام۹۸)

او همان است که شما را از یک ذات بوجود آورد

نفس واحده به معنای «یک ذات» و «یک شخصیت» است.

همهٔ ما از یک ذات و یک خـودِ همسان با بقیه انسان‌ها بوجود آمده و استمرار یافته‌ایم.

بهترین انسانی را که می‌شناسی به یاد بیاور. فرقی نمی‌کند که پیامبر، قدیس یا امامی باشد، یا کسی که در زندگیش به موفقیت‌هایی عظـیم رسیده است.

وقتی این کلام خـدا را می‌خوانی، انگار آفریننـدهٔ آسمان‌ها و زمین به آرامی در قلبت نجوا می‌کند:

آن انسان را که به عنوان «بهترین» انتخاب کرده‌ای با تو یکی‌ست. ذاتِ تـو با شخصیت او، مثل بقیه انسان‌ها باهم هیـچ تفاوتی ندارد.

وقتی که داری آن‌را که بر بالای قله‌های موفقیت ایستاده نگاه می‌کنی، در اصـل، داری خودت را تماشا می‌کنـی؛ آن نسـخه‌ای از خودت که با ایـمان و توکل، صبـورانه قدم برداشته و آهسته و پیوسته اوج گرفتـه است.

به خاطر همین است که دیدنِ موفقیـت‌های او در درونت اشتیاقی سوزان به پا می‌کند.

آن هنگام که داری او را تحسین می‌کنی، در اصـل، نسخه پیشرفته خودت را تماشـا می‌کنی و تمام وجودت می‌خواهد که به آن نسخهٔ پیشرفته تبدیل شود.

چون از درون می‌دانی که تو هم می‌توانی.

چه چیزی انگیزه بخش تر از اینکه خدا ذاتِ همهٔ ما را یکی آفریده است؟

برای درک بهتر از این موضوع و ساختنِ یک باورِ قدرتمندکننده این پادکست را گوش کنید: پاسخ خدا همیشه مثبت است