خدا در جای‌جای قرآن، ابراهیم را الگوی همه پیامبرانِ پس از خود معرفی می‌کند

یکی از درسهای مهم در داستان ابراهیم، در آیات ۸۳ تا ۱۱۷ سوره انبیاء آمده است که این‌گونه آغاز می‌شود:

وَ إنَّ مِن شیعَتِهِ لَإبراهیم . إذ جاءَ رَبَّهُ بِقَلبٍ سَلیم

و البته یکی از پیروان نوح، ابراهیم است . آن هنگامی که برای اربابش قلبی پاک از مرض و بدی آورد

خدا به او در اوجِ سالخوردگی و نازایی همسرش فرزندی هدیه داد.

ابراهیم به فرمان خدا نوزاد و مادرش را در دره‌ای بی‌آب و علف منزل داد.

پس از سالها نزد فرزند و همسرش برگشت و فرزندش را جوانی نوشکفته دید.

خدا فرمانش داد تا فرزند را سر ببرد؛ این سخت‌ترین آزمایشی است که شنیده‌ایم.

ابراهیم به فرمان خدا عمل کرد؛ ولی هدف خدا از این آزمایش، کشته شدن اسماعیل نبود.

ابراهیم، محبتِ غیرِ خدا را در قلب خود ذبح کرد تا از بندِ غیر خدا رها شود و صاحب قلبی پاک باشد:

وَفَدَیناهُ بِذِبحٍ عظیـم

وما او را با سر بریدنی عظیم رهانیدیم

و پس از آن خدا دوباره اسماعیل و سپس اسحاق و یعقوب را به ابراهیم هدیه داد.

تو هـم بیا و ابراهیم شو

تنها خط قرمزت را خدا قرار بده و از بقیه رها باش تا خدا هم بقیه را به خدمت تو در آورد.

اگر به درسهای زندگی ابراهیم علاقمند هستید، این صفحه را نیز بخوانید