یکی از مفاهیم اساسی که خدا بر آن تأکید دارد، مفهوم «قرار گرفتن در صلح با خود و با تمام جهان» است. مفهومی کلیدی که با واژه‌هایی مانند «سِلْم» ، «إسلام» ، «سَلام» ، «دارُ السَّلام» در آیات مختلفی در قرآن به آن پرداخته شده است. در جلسه لایو یک‌ساعته با موضوع  بررسی مفهوم به صلح رسیدن در قرآن که در کانال تلگرامی حقایقی از قرآن برگزار گردید، تلاش کردم این موضوع را به صورت مختصر و با اشاره به آیات زیادی که در این رابطه وجود دارد، بررسی کنم.

ضمن دعوت از شما به گوش دادن این پادکست، برای تفکر و درک بیشتر این موضوع، اشاره‌هایی هم به آیات مربوط به آن می کنم:

یکی از مهمترین آیاتی که در این رابطه وجود دارد،‌آیه 208 سوره بقره است که همه مؤمنین را فرمان می‌دهد تا به «صلح» وارد شوند؛ صلحی که انسان  را از نگرانیها، احساست منفی، و به طور کلی از رفتن به راه شیطان باز می‌دارد:

یا أیُّها الَّذینَ آمَنوا ادْخُلوا فِی السِّلْمِ کافَّةً وَلا تَتَّبِعوا خُطُواتِ الشَّیطانِ إنَّهُ لَکُمْ عَدُوٍّ مُبینٌ

 ای آنان که ایمان آوردید؛ همگی در صلح درآیید و به دنبال گامهای شیطان نروید که او برایتان دشمنی آشکار است

خدا در آیات مختلفی همواره به صلح دعوت می‌کند و «صراط مستقیم» را همان راهی معرفی می‌نماید که انسان در آن با خودش (با تمام نقاط ضعفها و قوت‌هایش) و با تمام عالم (مخصوصاً تنوع عقاید و رفتار انسان‌ها) به صلح می‌رسد:

وَاللهُ یَدعوُا إلی دارِالسَّلام وَیَهْدی مَن یَشاءُ إلی صِراطٍ مُستَقیمٍ (یونس 25)

و خدا همواره به سوی سرای صلح فرا می‌خواند و هر کسی را که بخواهد به سوی صراط مستقیم راهبری می‌کند

از نگاه قرآن «صراط مستقیم» همان گشوده شده سینه انسان برای به صلح درآمدن با خود و جهان (اسلام) است. (یونس 125-127)

علامت و ادای احترامی که انسانهای توحیدی به این عالم دارند و به همراه آن در بهشت وارد می‌شوند، همان صلح درونی است:

تَحِیَّتُهُم فیها سلام (یونس 9-10) (ابراهیم 23) (احزاب 4-44) (فرقان 62-75)

پاداش ایمان و ماندن در مدار نیکویی و زیبایی، از نگاه خدا «رسیدن به صلح» است: (صافات 79-81 و 109-111 و 120-123 و 130-133) (رعد 18-24) (نحل 30-32) (واقعه 25-26) (حجر 46) (ق 34)

شب قدر، همان شبی است که روح انسان همراه با فرشتگاه در همه امور به «صلح» می‌رسد. چنین لحظاتی از هزار ماه برای انسان بهتر است. (سوره قدر)